• Vorige
  • Volgende
interview

Focus op de collectie tekeningen van KBR

De tekeningen in het Prentenkabinet van KBR zijn lange tijd overschaduwd geweest door de prenten en zijn daarom vandaag minder bekend bij het grote publiek. Sinds 2013 worden echter intensieve inspanningen geleverd om deze belangrijke collectie toegankelijk te maken, onder meer via de digitale bibliotheek Belgica. Daan van Heesch, de conservator, vertelt hoe hij en zijn team werken aan de bewaring en bestudering van meer dan 700.000 werken op papier.

Daan van Heesch, voormalig postdoctoraal onderzoeker aan de KU Leuven, promoveert er in 2019 tot doctor in de kunstwetenschappen. Zijn fascinatie voor de tekenkunst gaat terug tot 2013, toen hij zijn thesis schreef getiteld Het Antwerpse schetsboek, een fascinerend onderzoek naar kopieerpraktijken en de verspreiding van vormentaal in de 16de eeuw. Sinds september 2020 is hij de nieuwe conservator van de prenten- en tekeningencollectie van KBR. 

De Koninklijke Bibliotheek herbergt de grootste collectie tekeningen in België. Wat bevat deze unieke verzameling?

Het Prentenkabinet van KBR bevat ongeveer 25.000 tekeningen van de 16de eeuw tot vandaag. De collectie omvat ongeveer 3.500 werken van oude meesters, maar het merendeel bestaat uit tekeningen van Belgische kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw. Tot de meest prestigieuze stukken behoren werken van grote meesters zoals Pieter Bruegel de Oude, Joris Hoefnagel, Hendrik Goltzius, Pieter Paul Rubens en Jacob Jordaens. Wij werken momenteel aan een rijk geïllustreerde catalogus van de honderd mooiste tekeningen uit de Lage Landen. 
Naast de meest gevierde namen bevat de collectie ook tekeningen van minder bekende schilders, beeldhouwers, architecten en ontwerpers. Alle soorten tekeningen zijn vertegenwoordigd, van architectuurstudies en decorontwerpen tot schetsboeken, topografische werken en zelfs gerechtstekeningen.

Wat zijn de moderne meesterwerken in de collectie?

Wij zijn trots op onze collectie 19de-eeuwse Belgische tekeningen, met meesterwerken van kunstenaars als Félicien Rops, Fernand Khnopff, Léon Spilliaert en James Ensor. Het provocerende pastel De verzoeking van de Heilige Antonius (1878) van Rops, waarin een voluptueuze vrouw aan de heilige verschijnt als een gekruisigde Christus, veroorzaakte indertijd een waar schandaal en is nu één van de topstukken van de collectie.

Daan van Heesch

Bosch, KBR

Hoe zit het met hedendaagse tekeningen?

In KBR is de Belgische tekenkunst na 1970 slechts beperkt vertegenwoordigd. Het zou een droom zijn om ook een representatieve collectie van hedendaagse tekeningen op te kunnen bouwen, maar op dit ogenblik laten de beschikbare middelen ons dat niet toe.

Bevat de collectie ook buitenlandse werken?

KBR bezit ook kleine maar mooie collecties tekeningen uit andere geografische gebieden. Zo zijn de bladen van de Venetiaanse kunstenaars Domenico Campagnola en Giambattista Tiepolo fraaie voorbeelden van de Italiaanse school.
De niet-westerse tekenkunst wordt vertegenwoordigd door een uitzonderlijke groep Afrikaanse aquarellen uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Deze baanbrekende tekeningen werden gemaakt door Congolese kunstenaars als Djilatendo, Antoinette en Albert Lubaki, wier werk in de Europese kunstgeschiedenis bekend staat als het begin van de moderne Congolese kunst. 

Wat is het aankoopbeleid van de prenten- en tekeningencollectie?

Het aankoopbeleid van het Prentenkabinet is gericht op het verzamelen van werken op papier uit de Zuidelijke Nederlanden en België, uit alle perioden. Wij volgen de kunstmarkt op de voet en richten ons vooral op bestaande lacunes binnen specifieke collecties zoals de oude meestertekeningen en de negentiende-eeuwse Belgische kunst.
Gezien ons relatief beperkte aankoopbudget en de recordprijzen die momenteel voor kunst uit de Zuidelijke Nederlanden en België worden betaald, zijn wij in toenemende mate afhankelijk van externe financiering om werken uit de hogere echelons van de kunstmarkt te kunnen verwerven. Dankzij de Koning Boudewijnstichting werd KBR de voorbije jaren bijvoorbeeld verrijkt met prachtige prentontwerpen van Hans Bol en niet minder dan 86 bladen van de Brusselse kunstenaar Richard van Orley.

Kunt u mij een voorbeeld geven van een recente aankoop? 

In 2020 konden wij een monumentale tekening van de Belgische symbolist Jean Delville verwerven. Het betreft La Justice Moderne, een voorstudie voor één van de grote schilderijen die de kunstenaar tussen 1907 en 1914 maakte voor het Justitiepaleis in Brussel. De originele schilderijen illustreren de ontwikkeling van de rechtspraak doorheen de verschillende historische periodes. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging dit magnum opus echter verloren in een brand veroorzaakt door Duitse soldaten. Gelukkig hebben de nazaten van Delville een reeks grote en zeer gedetailleerde tekeningen van de verloren schilderijen bewaard. Wij hebben nog een laatste stuk uit de collectie van de familie kunnen verwerven, dat een belangrijke aanvulling vormt op de fin-de-siècle collectie van KBR.

Antoninnette Lubaki, KBR

Rops, KBR

Bent u ook geïnteresseerd in hedendaagse tekenkunst?

Ik probeer jaarlijks meerdere tentoonstellingen rond hedendaagse kunst op papier te bezoeken. Een van mijn laatste ontdekkingen is Stefan Serneels, wiens meesterlijke schetsboeken onlangs tentoongesteld werden in de Garage van het Museum Hof van Busleyden in Mechelen: vervormde perspectieven, burgerlijke interieurs en onherkenbare figuren zijn kenmerkende elementen van zijn werk. De laatste jaren ben ik ook gefascineerd door de tekeningen van Philippe Vandenberg en ik volg van nabij de activiteiten van de stichting die de nalatenschap van de kunstenaar beheert. 

Tekenen neemt een bijzondere plaats in de kunstgeschiedenis in. Wat is uw mening over het belang van deze praktijk in de geschiedenis?

Tekenen is een van de oudste vormen van menselijke expressie en communicatie. Het is er altijd geweest en zal er altijd zijn. Tijdens de Renaissance werd de tekenkunst beschouwd als de basis van alle artistieke activiteit. Het medium stelde kunstenaars in staat hun creatieve vermogens te ontwikkelen en te verfijnen. In de 16e eeuw kreeg de tekenkunst ook een meer intellectuele dimensie: het medium werd niet langer alleen beschouwd als een professionele vaardigheid, maar ook als de uitdrukking bij uitstek van de menselijke inventiviteit. 
Tekeningen zijn immers niet alleen eindproducten, maar ook uitingen van het creatieve proces van de kunstenaar. De tekening fascineert ook als materieel object: het is tactiel en kwetsbaar en biedt als geen ander medium een intieme inkijk in de creatieve zoektocht van de kunstenaar naar nieuwe vormen en betekenissen.

Meer info over de collectie tekeningen van KBR: 

Fotocredits:
Home - James Ensor, Maskers, © KBR – Prenten en tekeningen, inv. S.IV 241
1. Daan van Heesch, KBR
2. Navolger van Jheronimus Bosch, Bedelaars en kreupelen, ca. 1520-40, © KBR – Estampes et dessins, inv. S.II 133708
3. Antoinette Lubaki, Européen transporté dans un hamac, ca. 1920-1930, © KBR – Prenten en tekeningen, inv. S.V 12795
4. Félicien Rops, La Tentation de Saint Antoine, 1878, © KBR – Prenten en tekeningen, inv. S.V 86652
5. Hendrick Goltzius, Cruyck vis, 1569, © KBR – Prenten en tekeningen, inv. S.V 62409

Goltzius, KBR

 

interview

Vincent Geyskens: een zoektocht naar de realiteit via beelden

Bijna twee jaar na zijn deelname aan Art on Paper komen we opnieuw samen met de Belgische kunstenaar Vincent Geyskens (1971, Lier), de laureaat van de 2019 editie van de SOFAM Prijs Beste Solotentoonsteling, om te reflecteren over zijn artistieke praktijk en zijn meest recente activiteiten.
In zijn praktijk stelt Vincent Geyskens onze beeldoverladen maatschappij in vraag. Voor de kunstenaar is elke tekening, collage of schilderij een poging om nieuwe manieren te ontdekken om onze blik van visuele verwachtingen te bevrijden. Vincent wordt, naast zijn job als kunstdocent aan het KASK Gent, als kunstenaar vertegenwoordigd door Galerie Annette De Keyser in het verleden en door Trampoline Gallery vandaag, beide in Antwerpen. In 2012 stelt hij voor het eerst een retrospectieve tentoonstelling in het SMAK, Gent voor. Vincent’s werk wordt dit jaar tentoongesteld van 28 mei tot 5 september in het M-Museum in Leuven.

Welke rol spelen tekeningen en werken op papier in uw kunstpraktijk? 

In vergelijking met wanneer ik schilder, zijn tekenen en collages geen activiteiten die ik conceptualiseer of voorbereid. Ik verzamel, bijvoorbeeld, voortdurend stukjes papier voor mijn collagepraktijk. Ik heb dozen vol met restjes papier. Als ik in mijn atelier aan een schilderij aan het werken ben, merk ik plotseling dat ik aan een collage beginnen ben. Wat de tekeningen betreft, wandel ik sinds een paar jaar regelmatig in het Zoniënwoud als een manier om me af te keren van de kunstwereld. Ik begon mijn ervaring en perceptie van de natuur te tekenen tijdens het wandelen. Collages en tekeningen zijn een doorlopende activiteit die gebeuren in de marge van mijn schilderpraktijk. Het is iets dat niet gepland, georkestreerd of van tevoren bedacht is. 

Het is interessant om te zien hoe een creatief proces afhankelijk is van een techniek...

Het materiaal en de specifieke omstandigheden bepalen het soort werk dat ik maak. Mijn schilderijen vereisen een denkproces. Mijn collages ontstaan spontaan met het scheuren, het draaien, het vouwen en het knippen terwijl mijn tekeningen tijdens mijn wandelingen in het bos gebeuren gewoon met papier en potloden. Beide zijn het resultaat van een zekere noodzaak in die zin dat het geen beeld is dat op een ander medium wordt overgebracht, het is echt iets dat in de actie gebeurt. 

Vincent Geyskens, untitled, s.d, pencil on paper, photo: courtesy of Trampoline Gallery

Vincent Geyskens, The Spam of Control, 2016, collage, photo: courtesy of Trampoline Gallery

Hoe zou u uw artistieke praktijk definiëren?

Mijn praktijk is een manier om afstand te nemen met de illusie en het virtuele aspect van beelden. Alles wat ik doe is een manier om weg te stappen van onze visuele verwachtingen en contact te maken met de realiteit. Daarom moet ik beelden vernietigen om openingen te vinden en in contact te komen met de tastbare realiteit. Dat houdt in een zekere brutaliteit omdat je je een weg moet banen door de vooroordelen en beeldstrategieën om je visie te bevrijden, om te zien wat er verschijnt onder de oppervlakte van beelden. Al mijn kunstwerken, elke tekening, collage of schilderij is een poging tot nieuwe ontdekkingen en ervaringen, om onze blik te bevrijden. 

Hoe kwam je op het idee voor je solo show op Art on Paper 2019? 

In maart 2018 hebben mijn galeriehouder, Simon Delobel (Trampoline Gallery) en ik een tentoonstelling, " Moving the Mustache ", gevestigd in een grote oude lege autogarage in Antwerpen. Voor het tentoonstellen van mijn collages te tonen, bouwden we een kartonnen muur. Door gaten in het karton te knippen, plaatsten en monteerden we de collages binnenin de muur. Op die manier hebben we de collagetechniek van mijn werken uitgebreid tot de scenografie van de tentoonstelling. We waren erg blij met het resultaat. Een jaar later stelde Simon Delobel voor om dit idee opnieuw voor te stellen op de 2019 editie van Art on Paper. We besloten om de stand op dezelfde manier in te richten als in 2018, door de overgebleven kartonnen van de vorige tentoonstelling opnieuw te gebruiken om mijn nieuwste collages te tonen.

Maak je vaak gebruik van dit soort scenografie om je werk voor te stellen? 

Het is meestal het heel moeilijk om dit soort installaties te maken. Ik wil dat mijn werk op de best mogelijke manier wordt getoond. Als de scenografie te opvallend wordt, kan ze de aandacht van de kunstwerken afleiden. De scenografie is er als ondersteuning en moet zich aanpassen aan het soort werk dat wordt gepresenteerd. Bij Art on Paper werkte dat perfect omdat de collages op dezelfde manier gemaakt en opgebouwd waren als de tentoonstellingsmuren. Ze waren even doordacht en opgebouwd; brutaal geknipt, gevouwen en uit elkaar gescheurd. De scenografie van de tentoonstelling werd gemaakt met collages volgens de eigen technieken van het medium. Mijn kunstwerken en de hele stand werden één volledige in situ installatie. Ik denk dat dat het zo interessant maakte.

Je hebt je SOFAM Prijs Beste Solotentoonsteling gedeeld met Simon Delobel, eigenaar van de Trampoline Gallery in Antwerpen. Kan je wat meer vertellen over jouw relatie met Simon, je galeriehouder? 

Simon Delobel en ik hebben samen de stand gebouwd, dus het leek ons vanzelfsprekend om de prijs te delen. Als je alleen tentoonstelt kan het allemaal heel intens worden, samenwerken maakt het veel leuker. Art on Paper 2019 is een heel goede herinnering, dat onze vriendschap sterker heeft gemaakt.

Ik denk aan het boek, "Vineland" van Thomas Pynchon, een Amerikaanse schrijver. Hij schrijft over een oude hippie, Zoyd Wheeler, die leeft van overheidscheques omdat hij psychische problemen heeft. Elk jaar doet hij iets om aan de regering te bewijzen dat hij nog steeds gek is. Hij belt dan de media, verkleedt zich als vrouw, en springt door een raam. De pers maakt beelden van hem die allerlei gekke dingen doet. Zo is de oude hippie oké voor de rest van het jaar. Voor mij is het hetzelfde met het tentoonstellen van mijn werk. Ik moet gewoon af en toe door het raam springen en dan komt het wel weer een tijdje goed. En dan, een jaar later, of twee jaar later, zal ik het weer moeten doen, om te bewijzen dat ik er nog steeds ben.

Hoe heb je 2020 beleefd en wat komt er nu? 

Tijdens de eerste lockdown heb ik veel aan mijn tekeningen gewerkt, ik vond dat ik al mijn tekeningen eens moest bekijken om te zien welke waardevol waren. Ik heb er duizenden.  Meestal zijn het gewoon krabbels, maar soms vind ik er één die echt goed is. Dankzij het tekenen is mijn zoektocht naar de werkelijkheid onder de beelden een eindeloze zoektocht waar ik plezier aan beleef en die ik in mijn werk zal blijven voortzetten. Steeds weer opnieuw proberen naar iets te kijken en het proberen over te brengen op papier, wetende dat je nooit de werkelijkheid te pakken zult krijgen. 
In afwachting van mijn retrospectieve tentoonstelling in het M-Museum Leuven, begin 2020, ben ik in mijn atelier aan stillevens beginnen werken - kopjes, appels of vissen. Het was een andere manier om contact te maken met wat ik zie.

Nu ben ik actief bezig met de voorbereidingen van mijn tentoonstelling die op 28 mei in het M-Museum Leuven komt, en die mijn werk van de laatste tien jaar zal tonen. In 2012 had ik een retrospectieve tentoonstelling genaamd "UnDEAD" in het SMAK in Gent. Een selectie van wat ik sindsdien heb gemaakt zal in Leuven te zien zijn. Daarnaast geef ik nog steeds schilderles aan het KASK in Gent en werk ik aan een film-montage met Jan Op de Beeck.

Meer info:

Fotocredits:
1. Vincent Geyskens, untitled, s.d, pencil on paper, photo: courtesy of Trampoline Gallery
2. Vincent Geyskens, The Spam of Control, 2016, collage, photo: courtesy of Trampoline Gallery
3. La Simonie Gallery, Vincent Geyskens, Art on Paper 2019, Bozar, photo: Geoffrey Fritsch, courtesy of Art on Paper

La Simonie Gallery, Vincent Geyskens, Art on Paper 2019, Bozar, photo: courtesy of Trampoline Gallery

interview

Joost Declercq en Charlotte Crevits, een gedeelde visie op tekenkunst

Joost Declercq en Charlotte Crevits voegen zich bij het Art on Paper team als artistiek directeurs voor de volgende drie edities van de beurs. Zij deelden hun visie voor Art on Paper met ons in een gezamenlijk interview.

Joost heeft zijn hele carrière in de culturele sector doorgebracht. In 1986 richtte hij in Gent de galerie 'Joost Declercq' op, waar hij een generatie post-conceptuele kunstenaars (Jan Vercruysse, Jean-Marc Bustamante, Gerhard Merz...) en jonge kunstenaars (Berlinde De Bruyckere...) presenteert. Van 1992 tot 2004 werkte hij voor private en publieke stichtingen, zoals de Hans Hartung en Anna-Eva Bergman Stichting in Antibes en de Koning Boudewijnstichting, en aan projecten in heel Vlaanderen. Van 2004 tot 2020 was hij directeur van het Dhondt-Dhaenens Museum (MDD) in Sint-Martens-Latem. Vandaag de dag werkt hij als cultureel adviseur voor verschillende private stichtingen.
Charlotte studeerde kunstgeschiedenis in Gent en is sindsdien werkzaam als zelfstandig curator. Ze werkte eerst als freelance curator voor instellingen als het Camden Arts Centre en de Chisenhale Gallery in Londen en het S.M.A.K. in Gent, alvorens de laatste vier jaar met Joost te werken als curator voor het MDD. Naast haar rol als artistiek directrice van Art on Paper is Charlotte sinds januari 2021 curator van Cc Strombeek.

Wat is volgens jullie de specificiteit van Art on Paper?

Charlotte Crevits – Art on Paper is een kunstbeurs die zich toelegt op een niche – dit is vrij uniek binnen de wereld van de kunstbeurzen. Deze focus op slechts één specifiek medium, tekenkunst, laat toe in te zoomen en zich te richten op de kwaliteit en pluraliteit ervan. Ook de kleinschaligheid is een troef, er zijn 40 deelnemende galeries, wat zo’n verdieping toelaat. Tekenkunst heeft niet enkel een lange geschiedenis, voor veel kunstenaars neemt het ook een bijzondere plaats in binnen hun artistieke praktijk. Het tekenen is vaak een eerste, directe vertaling van bepaalde emoties, ideeën of gedachtegangen die zich dan verder ontwikkelen in het oeuvre. In die zin is tekenkunst een heel persoonlijk middel.
Joost Declercq – Los van de basisvorm naar een ander medium, kan het tekenen natuurlijk ook heel onafhankelijk functioneren. Wat ook bijzonder is aan Art on Paper is de locatie. Het feit dat een beurs plaatsvindt in een culturele instelling met een grote traditie, BOZAR, is merkwaardig gezien beurzen meestal op een commerciële locatie georganiseerd worden. In BOZAR zit je daarentegen in het hart van één van de belangrijkste culturele centra van België.

Ccrevits

JDeclercq

Wat zijn de voornaamste uitdagingen voor de 2021-editie van de beurs?

JD – Ervoor zorgen dat de beurs er in volle glorie staat en op een zo’n veilig mogelijke manier het publiek kan bereiken. Na een bijzonder moeilijk jaar ten gevolge van Covid-19, zal deze correcte organisatie één van de grootste uitdagingen zijn. Art on Paper wil in 2021 op z’n minst dezelfde kwaliteit en zo niet nog een betere kwaliteit brengen.
CC Inderdaad. Het bevestigen en verder versterken van de kwaliteit en meerwaarde van Art on Paper ligt volgend jaar centraal. We willen in 2021 de unieke identiteit van deze beurs uitspelen en de zichtbaarheid, reikwijdte en draagvlak in België verbreden.
JD – Het terug fysiek beleven van kunst zal sowieso een uitdaging zijn. Iets dat we allemaal gemist hebben.
CC – Het mooie is wellicht dat tekenkunst als vanzelf uitnodigt tot een intieme beleving en een-op- een ervaring. De essentie zit immers in de details, zoals de lijnvoering, de korrel van het papier, de hardheid van het potlood, schaduw en- dieptewerking. In die zin, staat de beurs lijnrecht tegenover de snelle consumptie en blits-ervaringen van een standaard kunstbeurs.

Hoe willen jullie Art on Paper in de drie komende jaren positioneren? Welke richting wilt u de beurs geven?

CC – Art on Paper wilt meer zijn dan een kunstbeurs. Het functioneert eerder als een genereus platform, een katalysator die tekenkunst onder de aandacht brengt en haar op een juiste manier laat valideren en bekijken door de verschillende spelers binnen het kunstenveld. Van tekenkunst een vanzelfsprekendheid maken is eigenlijk een missie op zich.
JD De belangrijkste taak is inderdaad om tekenkunst uit haar ondergeschikte positie te halen. Binnen de tekenkunst zijn er meesterwerken die op z’n minst even belangrijk zijn dan meesterwerken in andere media. Ook als ervaringsobject zijn tekeningen zeker even precieus. Het zou fantastisch zijn dat er in een paar jaar geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen de media, dat we niet meer spreken over tekenkunst als een soort ‘kleine broertje van.’ We willen belangrijke galerijen overtuigen om op een permanente manier aanwezig te zijn op de beurs en een sterke synergie tussen de openbare, culturele instellingen zoals BOZAR en de privé-instanties opbouwen. Er moet een grotere samenwerking zijn tussen collectioneurs, veilinghuizen, musea, curatoren, kunstacademies enz. om dat medium echt scherp te stellen.
CC – Om het draagvlak te verbreden, zal ook voor elke nieuwe editie een kunstenaar worden uitgenodigd, die optreedt als een ambassadeur van de beurs. In de loop van de komende drie jaar, willen we bovendien ook de presentatie zelf gaan verbreden. We zullen streven naar een gelijkwaardige presentatie van tekenkunst uit westerste en niet-westerse culturen, ook dit onderscheid willen we liefst wegwerken en als een evidentie zien.

Jullie benadrukken het hedendaags en historisch belang van tekenkunst, hoe kunnen Art on Paper, BOZAR en hun partners samenwerken om de focus op dit medium te vergroten?

JD – Om het brede spectrum van tekenkunst te tonen, stappen we af van de zuivere monografische presentaties en leggen we ook een klemtoon op het historisch karakter van tekenkunst. Als tweede, kijken we uit om een veiling voor tekenkunst te introduceren. Als derde, bekijken we een aansluitende gecureerde tentoonstelling in BOZAR te organiseren. Enerzijds willen we via een veiling het economische belang van tekeningen accentueren, anderzijds het intellectuele, kunsthistorische belang door een gecureerde tentoonstelling.
CC – Tekenkunst in tentoonstellingen en collectiepresentaties vormen vandaag in instituties meestal nog eerder de uitzondering dan de regel. De editie van 2021 wordt gevolgd door een tentoonstelling in BOZAR van de tekenpraktijk van het Engelse icoon David Hockney. Dit is een zeer positief signaal voor de promotie van de tekenkunst in de toekomst.

Art on Paper initieerde in 2019 de Brussels Drawing Week om de pluraliteit en diversiteit van tekenkunst te vieren. Wat is jullie visie voor de toekomstige edities van dit evenement?

JD – We zijn heel gelukkig met zo’n soort evenement die het enthousiasme, de dynamiek en sociale inbedding enkel nog kan vergroten. Dit off-site gebeuren betrekt immers diverse kunstenaars, kunstinstellingen, stichtingen en kunstscholen over de hele stad. Dit format zal dus zeker worden voortgezet en verder uitgebreid worden met nieuwe partners. Het zou geweldig zijn mochten instellingen in Brussel in hun jaarprogramma bewust rekening houden met de Brussels Drawing Week als een terugkerend evenement.

 

Tentoonstelling 'Philippe Vandenberg – Molenbeek' in BOZAR

BOZAR stelt werken op papier voor van de Belgische kunstenaar Philippe Vandenberg in de tentoonstelling 'Molenbeek' die nog tot 24 januari 2021 loopt. 

Dit is de eerste solotentoonstelling in België van Philippe Vandenberg (1952 - 2009).
Het geeft een overzicht van de laatste jaren van zijn leven in zijn atelier in Molenbeek. Zijn tekeningen zijn observaties van de stad waarin hij leeft dat hij als 'burlesk' beleefd: ''een denkbeeldige plek waar persoonlijke en collectieve trauma's zich vermengen met de problemen van grote steden en wereldconflicten''.

Meer informatie over de bezoeken: bozar.be
En over de kunstenaar: philippevandenberg.be
Bezoek de virtuele tentoonstelling:  bozar.be/magazine

©EstatePhilippeVandenberg
©EstatePhilippeVandenberg
©EstatePhilippeVandenberg
©EstatePhilippeVandenberg
previous
next

Een blik op Art on Paper 2019

De 2019 editie van Art on Paper nam plaats van vrijdag 25 t/m zondag 27 oktober in BOZAR, Brussel.

Explosantelijst 2019: galerijen
Laureaten van de Eeckman Art Prize en SOFAM Prize: prijs
Fotos: foto galerij
Brussels Drawing Week 2019: drawingweek.brussels

https://artonpaper.be/sites/default/files/video-thumbnails/2021-01/AOP%2019%20Aftermovie_0.mp4
previous
next